تی دی اس آب (TDS) چیست؟ + رابطه TDS و کیفیت آب آشامیدنی

کیفیت آب آشامیدنی یکی از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر سلامت انسان است و برای ارزیابی این کیفیت، شاخص‌های مختلفی وجود دارد که TDS آب یکی از مهم‌ترین آن‌ها محسوب می‌شود. TDS نشان‌دهنده میزان کل مواد جامد محلول در آب است؛ موادی که اگرچه با چشم قابل مشاهده نیستند، اما نقش مستقیمی در طعم، شفافیت، سختی و حتی اثرات سلامتی آب دارند.

شناخت TDS آب به ما کمک می‌کند آگاهانه‌تر درباره آبی که روزانه مصرف می‌کنیم تصمیم بگیریم. در این مقاله، به‌طور کامل بررسی می‌کنیم که TDS آب چیست، استاندارد آن چقدر است، چه عواملی باعث افزایش یا کاهش آن می‌شوند و این شاخص چه ارتباطی با کیفیت آب آشامیدنی و انتخاب آب معدنی سالم دارد.

استاندارد TDS آب چیست؟

TDS مخفف Total Dissolved Solids است. این شاخص مجموع مواد معدنی و آلی محلول مانند کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، سولفات، بی‌کربنات و نیترات را شامل می‌شود. هرچه میزان این مواد بیشتر باشد، عدد TDS هم افزایش پیدا می‌کند.

• بر اساس استاندارد آب شرب ایران، حداکثر مقدار مجاز TDS برای آب آشامیدنی ۱۵۰۰ میلی‌گرم در لیتر (ppm) تعیین شده است. 
• با این حال، کارشناسان معتقدند هر چه مقدار TDS پایین‌تر و در محدوده مطلوب باشد، کیفیت و گوارایی آب افزایش پیدا می‌کند. 
• در شرایط خاص، TDS تا ۲۰۰۰ ppm نیز قابل قبول در نظر گرفته می‌شود، اما برای مصرف روزانه توصیه نمی‌شود.

علت افزایش TDS آب

افزایش TDS آب می‌تواند منشأ طبیعی یا انسانی داشته باشد. به‌طور طبیعی، آب هنگام عبور از لایه‌های خاک و سنگ، بخشی از املاح معدنی مانند کلسیم، منیزیم و سدیم را در خود حل می‌کند. همچنین تجزیه مواد آلی گیاهی و ورود گازهای طبیعی می‌تواند باعث افزایش مواد محلول در آب شود.

عوامل انسانی مانند ورود فاضلاب‌های شهری و صنعتی، رواناب‌های کشاورزی و استفاده از کودهای شیمیایی، نقش مهمی در افزایش غیرطبیعی TDS دارند.

اگر قصد انتخاب آب آشامیدنی سالم دارید، حتماً به میزان TDS آن توجه کنید یا انتخابی مطمئن‌تر داشته باشید و آب معدنی میوا را مصرف کنید که ترکیب املاح آن به‌صورت طبیعی و کنترل‌شده حفظ شده است.

TDS استاندارد آب چقدر است؟

از نظر علمی، آب آشامیدنی با TDS بین ۲۰ تا ۹۰ ppm به‌عنوان آب گوارا و متعادل شناخته می‌شود. در این محدوده، آب نه‌تنها طعم مطلوبی دارد، بلکه حاوی املاح ضروری مورد نیاز بدن نیز هست. آب‌هایی با TDS بسیار پایین (نزدیک صفر) مانند آب مقطر، فاقد املاح مفید بوده و برای مصرف مداوم، توصیه نمی‌شوند.

افزایش بیش از حد TDS می‌تواند نشان‌دهنده وجود املاح نامطلوب یا حتی سمی باشد. به همین دلیل، استانداردهای جهانی مانند سازمان بهداشت جهانی (WHO)، بازه‌های مشخصی را برای ارزیابی کیفیت آب بر اساس TDS ارائه کرده‌اند.

ویژگی‌های آب با TDS بالا

• طعم نامطلوب یا فلزی: وجود املاح زیاد باعث تغییر طعم طبیعی آب می‌شود.
• کدورت و کاهش شفافیت: آب ممکن است ظاهری مات داشته باشد.
• افزایش رسوب‌گذاری: ایجاد رسوب در کتری، سماور، لوله‌ها و شیرآلات.
• کاهش کف‌کنندگی شوینده‌ها: صابون و مواد شوینده به‌خوبی کف نمی‌کنند.
• احتمال وجود املاح مضر: مانند نیترات، سولفات، آرسنیک و فلزات سنگین.
• افزایش ریسک مشکلات سلامتی: در صورت مصرف بلندمدت، می‌تواند با بیماری‌های کلیوی و قلبی مرتبط باشد.

ویژگی‌های آب دارای TDS پایین

• طعم بی‌مزه یا تلخ: نبود املاح معدنی تعادل طعم آب را از بین می‌برد.
• فقدان املاح ضروری: حذف کامل کلسیم، منیزیم و پتاسیم.
• کاهش کیفیت تغذیه‌ای آب: آب دیگر نقش تأمین مواد معدنی را ایفا نمی‌کند.
• مناسب نبودن برای مصرف طولانی‌مدت: خصوصا برای کودکان و سالمندان.

رابطه TDS و کیفیت آب آشامیدنی

میزان TDS ارتباط مستقیمی با کیفیت آب آشامیدنی دارد. هرچه این مقدار متعادل‌تر باشد، آب سالم‌تر و گواراتر است. جدول زیر کیفیت آب را بر اساس استاندارد سازمان بهداشت جهانی نشان می‌دهد:

TDS متعادل؛ راز کیفیت آب معدنی میوا 

یکی از مهم‌ترین معیارها در انتخاب آب آشامیدنی سالم، میزان متعادل TDS است؛ چرا که TDS نشان می‌دهد آب تا چه اندازه دارای املاح معدنی مفید و در عین حال عاری از ترکیبات مضر است. 

آب معدنی زمانی ارزش تغذیه‌ای و سلامتی دارد که TDS آن نه بیش از حد بالا باشد و نه آن‌قدر پایین که املاح ضروری بدن حذف شوند. این تعادل، مستقیماً به منبع آب و ساختار زمین‌شناسی آن وابسته است. سایر مشخصات آب معدنی استاندارد را در این مقاله مطالعه کنید.

آب معدنی میوا (Miwa) از سه چشمه طبیعی در منطقه پلور تأمین می‌شود؛ جایی که آب در مسیر طبیعی خود از لایه‌های سنگی عبور کرده و به‌صورت تدریجی با املاح مفیدی مانند کلسیم، منیزیم و پتاسیم غنی می‌شود.

این فرایند طبیعی باعث می‌شود TDS آب در برند میوا در محدوده‌ای متعادل و کنترل‌شده قرار بگیرد؛ محدوده‌ای که هم طعم گوارای آب را حفظ کرده و هم نیاز بدن به املاح ضروری را تأمین می‌کند، بدون آن‌که خطر تجمع املاح مضر وجود داشته باشد.

در برند میوا، پایش مداوم شاخص‌هایی مانند TDS، pH (حدود 8.1)، سختی، رسانایی الکتریکی و ترکیب یونی املاح به‌صورت دوره‌ای انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود ترکیب طبیعی آب در تمام فصول سال ثابت باقی بماند. 

به همین دلیل، آب معدنی میوا نه‌تنها از نظر منبع کاملاً طبیعی‌ست، بلکه از نظر علمی نیز در بازه TDS مناسب برای مصرف روزانه قرار دارد. 

ضدعفونی آب در میوا بدون استفاده از کلر و تنها با روش‌های فیزیکی و نوری مانند UV و اوزون انجام می‌شود تا TDS و ترکیب املاح طبیعی آب دست‌نخورده باقی بماند.

جمع‌بندی

TDS آب یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سنجش کیفیت آب آشامیدنی است که به‌طور مستقیم بر طعم، سلامت و گوارایی آب تأثیر می‌گذارد. نه TDS بالا و نه TDS بسیار پایین، هیچ‌کدام برای مصرف روزانه مناسب نیستند. انتخاب آب معدنی با TDS متعادل و ترکیب املاح طبیعی، مانند آب معدنی میوا، گامی موثر در حفظ سلامت فرد و خانواده به شمار می‌رود.